Η ηθική αποκατάσταση της ΟΔΠΕ και των Συνδέσμων, η ΚΕΔ/ΕΠΟ και η "συνύπαρξη"

Print Friendly, PDF & Email

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΗΛΙΟΥ*

Ο διορισμός στην Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας της ΕΠΟ ενός αλλοδαπού στελέχους της Διαιτησίας Ποδοσφαίρου και κάποιων καταξιωμένων στο παρελθόν Ελλήνων διαιτητών ως συνεργατών του, η παρουσία Προέδρων ή διοικητικών των ΕΠΣ ως επικεφαλής στις Επιτροπές Διαιτησίας των Ενώσεων, πλαισιωμένους από στελέχη της τοπικής Διαιτησίας που αναρριχήθηκαν στα εθνικά πρωταθλήματα σαν διαιτητές, βοηθοί ή παρατηρητές, όλοι τους στηριζόμενοι και προωθούμενοι από τους κατά τόπους Συνδέσμους και η λαθεμένη πέρα για πέρα αναφορά κάποιων προχειρογραμμένων Κανονισμών σε «διαιτητές Ενώσεων», είναι φαινόμενα που εφευρέθηκαν και εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια, σε μια προσπάθεια καλυτέρευσης των συνθηκών που επικρατούσαν και απαξίωναν την ανάπτυξη του Ελληνικού Ποδοσφαίρου.

Δυστυχώς τα αναμενόμενα αποτελέσματα και οι προοπτικές δεν αναδείχθηκαν με τις παραπάνω μεθοδεύσεις και όλοι πλέον, Υπουργός Αθλητισμού, ΕΠΟ, ποδοσφαιρικοί Συνεταιρισμοί, Ενώσεις, σωματεία, φίλαθλοι και οπαδοί, αναζητούν, αν όχι για το σήμερα, αλλά οπωσδήποτε για το αύριο, μια άλλη εικόνα, από την οποία – κατά την άποψή μου – δεν μπορεί να ξεπηδούν ελπίδες ομαλοποίησης των συνθηκών αν δεν αναζητηθεί και καθιερωθεί μια άλλη θέση για την βαριά υποβαθμισμένη και σταδιακά προς την ανυπαρξία οδεύουσα τα τελευταία χρόνια, οργανωμένη Ελληνική Διαιτησία Ποδοσφαίρου.

Στην προσωπικότητα και στο διαιτητικό παρελθόν των Ελλήνων στελεχών της ΚΕΔ, καθώς και αυτών των συνεργατών των Προέδρων των τοπικών Ε.Δ. θα πρέπει να αναζητήσουμε τη νέα εικόνα και προοπτική της Ελληνικής Διαιτησίας, το μέγεθος της προσδοκούμενης αναβάθμισής της, καθώς και τα οφέλη που θα προκύψουν για το Ελληνικό Ποδόσφαιρο, κατά κύριο λόγο, αλλά και για αυτή καθ΄ αυτή την Οργανωμένη Διαιτησία, που στην ευρεία έννοιά της περιλαμβάνει τον ερασιτέχνη διαιτητή των τοπικών πρωταθλημάτων, τον «επαγγελματία» των Εθνικών, τους κατά τόπους Συνδέσμους, την ΟΔΠΕ.

Όλα τα παραπάνω αναφερόμενα πρόσωπα της ΚΕΔ και των ΕΔ, θα νιώθουν άραγε ευτυχείς, αν με τη λήξη της τρέχουσας ποδοσφαιρικής χρονιάς 2017 – 2018, οι διαμαρτυρίες για «κακές» διαιτησίες από τους Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Πανιώνιο, ΑΕΛ, Παναχαϊκή, Εργοτέλη, Νίκη Βόλου, Μακεδονικό Φούφας, Ζευγολατιό, Ηρακλή Λάρισας, Λάρισα 2012, Βούναινα, Κιλελέρ, Βαλανίδα, Φουρτούνα Κουτσοχέρου, υπερτερούν σε αριθμό αυτών που εκδόθηκαν την περασμένη ποδοσφαιρική περίοδο; Τουλάχιστον το γεγονός θα προβληματίσει όλους αυτούς που προσπάθησαν και οδήγησαν στην αφάνεια, την ανυπαρξία και την ανυποληψία την ΟΔΠΕ και τους Συνδέσμους, η ηθική αποκατάσταση των οποίων φαντάζει σήμερα σαν μια απαραίτητη προϋπόθεση για όσους φιλοδοξούν και ευαγγελίζονται την επάνοδο στην ποδοσφαιροδιαιτητική ομαλότητα;

Προσωπικά πιστεύω ότι η νέα διοίκηση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας έχει και προσπαθεί να εφαρμόσει τις καλύτερες των προθέσεών της για τη συνεργασία Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και Οργανωμένης Διαιτησίας. Φωτεινά παραδείγματα των προθέσεων αυτών της διοίκησης Γραμμένου, η αγαστή συνεργασία των 2 «πλευρών» στις μεγάλες τις Χώρας Ενώσεις Αθήνας και Θεσσαλονίκης, καθώς και σε 25 άλλες.

Τεράστιο όμως ξεπροβάλλει το ερώτημα: Πως θα μπορέσουν τα Ελληνικά στελέχη της ΚΕΔ και τα διαιτητικά μέλη των Επιτροπών Διαιτησίας των Ενώσεων, με όσα προσόντα, διάθεση και χρόνο διαθέτουν, από τη μία πλευρά να διεκπεραιώσουν την αυξημένη λειτουργικότητα της πανίσχυρης πλέον ΚΕΔ, υπό την τεράστια πίεση των «σύγχρονων» αντιλήψεων του ποδοσφαίρου μας, τον «μπαμπούλα» της FIFA & UEFA, της ανυπόμονης για θετικά αποτελέσματα ΕΠΟ, της «επιχειρηματικής» SURER LEAGUE, των καχύποπτων και μονίμως «αδικημένων» παραγόντων – μεγαλοεπιχειρηματιών, της αδιαφορούσας αθλητικής ηγεσίας, της αδικαιολογήτως και συνεχώς γκρινιάζουσας φίλαθλης κοινής γνώμης και από την άλλη πλευρά, να φανούν αλληλέγγυοι στις «υποχρεώσεις» που έχουν αναλάβει οι διοικητικοί των Ενώσεων, απέναντι στα σωματεία από τα οποία προέρχονται και με την ψήφο των οποίων εξελέγησαν στο θώκο αυτό;

Προφανώς στην προσπάθειά τους να πετύχουν όλα τα παραπάνω… ακατόρθωτα, δεν θα τους περισσεύει έγνοια και χρόνος για να ασχοληθούν με την ΟΔΠΕ και τους κατά τόπους Συνδέσμους, τον Έλληνα μη αξιολογημένο Διαιτητή, μπας και σιγά – σιγά καταφέρουν να βελτιώσουν τις θέσεις τους, περιορίζοντας την ανυποληψία, ενισχύοντας το κύρος, παρέχοντας αρμοδιότητες, πέραν από όσες ο και πάλι πρόχειρος και κακογραμμένος Κανονισμός Διαιτησίας τους δίνει.

Έχω την πεποίθηση ότι η καλυτέρευση των συνθηκών και των αποτελεσμάτων στη λειτουργικότητα του Επαγγελματικού Ελληνικού ποδοσφαίρου είναι εφικτή. Κάτι όμως θα πρέπει να γίνει και μάλιστα τάχιστα και με την οργανωμένη Ελληνική Διαιτησία, η γενική υποβάθμιση της οποίας, είναι σχεδόν σίγουρο, πολύ σύντομα θα έχει και τις δυσμενείς επιπτώσεις σε ολόκληρο το οικοδόμημα του Ελληνικού Ποδοσφαίρου.

Δεν είμαι εγώ αυτός που θα συμβουλεύσω τα αξιόλογα διαιτητικά άτομα που σήμερα στελεχώνουν την ΚΕΔ και τις ΕΔ των Ενώσεων και έχουν επωμισθεί το βαρύ φορτίο των Επιτροπών αυτών, για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να συμπαρασταθούν στην Οργανωμένη Ελληνική Διαιτησία ποδοσφαίρου. Η διαιτητική ευσυνειδησία που σίγουρα όλοι διαθέτουν, δεν μπορεί παρά να τους οδηγήσει στην απόφαση, ουσιαστικά και τυπικά να αναβαθμίσουν το ρόλο των Δ.Σ της ΟΔΠΕ και των Συνδέσμων, έστω και χωρίς την πλήρη έγκριση του Κανονισμού, να αυξήσουν και θωρακίσουν τις αρμοδιότητές τους και να μεγεθύνουν στο μεγαλύτερο δυνατό το κύρος και την προσωπικότητά τους. Τότε σίγουρα θα μπορούν να πιθανολογούν για διπλή επιτυχία στο τεράστιο έργο που έχουν αναλάβει, κάτι που ολόψυχα τους εύχομαι και εγώ.

*Μη εν ενεργεία διαιτητής ποδοσφαίρου και πρ. Γεν. Γραμματέας του Σ.Δ.Π.Ν. ΛΑΡΙΣΑΣ